Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

Κάγκελα παντού. Του Φώτη Βεζυργιαννίδη

Κάνοντας βόλτα το Σαββατόβραδο στην παραλία της Θεσσαλονίκης, μέσα στην τουριστική περίοδο ανάμεσα στους σαλονικιούς, τους Έλληνες τουρίστες και τους ξένους τουρίστες, βλέπεις τους Σύρους πρόσφυγες να μοιράζονται το ίδιο πλακόστρωτο, το ίδιο φεγγαρόφωτο, την ίδια μπόχα του Θερμαϊκού και φυσικά τις ίδιες λιχουδιές των μικροπωλητών της παραλίας.

Το μυαλό σου θέλοντας και μη, σε πάει πίσω στις δύσκολες μέρες του πρόχειρου τεντομαχαλά της Ειδομένης, τότε που χιλιάδες πρόσφυγες περίμεναν να ανοίξουν τα σύνορα και να πάρουν το δρόμο για την κεντρική Ευρώπη, δρόμο προς την πρόοδο και την ευημερία.

Ο Freud και το A Game of Thrones. Του Γιάννη Δεληγεώργη

Διαβάζοντας το ομώνυμο έργο του George R.R. Martin και με αφορμή τη φιλία δύο βασικών χαρακτήρων του πρώτου μέρους, του Eddard Stark και τον Robert Baratheon οδηγήθηκα σε κάποιες σχετικές σκέψεις.

Από την αρχή βλέπουμε πως ανάμεσα στους δυο άρχοντες ο Eddard είναι η φωνή της λογικής, μετρημένος, με προσήλωση στους κανόνες και στα πρέπει, προσπαθεί όσο είναι δυνατόν να καλμάρει τον παρορμητικό Robert και να τον ωθήσει να σκεφτεί λογικά. Ο βασιλιάς πάλι είναι ακριβώς ο αντίθετος χαρακτήρας από ότι ο βόρειος φίλος του: έντονα παθιασμένος με ό,τι κάνει, ορμητικός και παράφορος. Από εκείνους τους τύπους που περηφανεύονται πως η υπομονή δεν είναι ανάμεσα στις αρετές τους. Μέγιστος φαγάς (κάπως έτσι έχε αποκτήσει μια τεράστια κοιλιά), πότης και γυναικάς που έχει γεμίζει τον τόπο με νόθα παιδιά, έχει καταντήσει από περίφημος πολεμιστής σε ένα παρηκμασμένο βασιλιά που δεν ενδιαφέρεται να κυβερνήσει αλλά μόνο για το πώς θα απολαύσει όσο πιο πολύ μπορεί τα οφέλη της εξουσίας του.

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

TAKE AWAY LIFE… Της Μαρίνας Μάγκλαρη

Θυμάσαι καμιά φορά εκείνον τον χρόνο που δεν τελείωνε ποτέ;
Εκείνον τον χρόνο της παιδικής ηλικίας, με τα ατελείωτα καλοκαίρια, τους άχρονους χειμώνες σε σχολικές τάξεις πλήξης, τα διαλείμματα που χωρούσαν αμέτρητα παιχνίδια;
Τι έγινε μετά;
Κάποιος πείραξε τα ρολόγια, δεν υπάρχει άλλη εξήγηση. Ή είναι πειραγμένο το πρόγραμμα πλοήγησης σε ενήλικους ιστότοπους

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

Δεν είναι αυτό που νομίζεις…. Του Κωνσταντίνου Δαφνά.

Αυτό που νιώθουμε είναι πάντα σχετικό με αυτό που φαίνεται; Συμβαίνουν πράγματα στην καθημερινότητα μας, στις σχέσεις μας με τους άλλους και αναρωτιόμαστε, γιατί ένιωσα έτσι τώρα;  Σαν κάποια περίεργα πράγματα να λειτουργούν στο μυαλό μας. Χωρίς την άδειά μας. Σαν ένα μήνυμα από το παρελθόν, ότι κάτι συμβαίνει. Τι να ‘ναι άραγε; Θα ήταν ωραίο, να έχουμε ένα μυστικό δακτυλίδι αποκωδικοποίησης, ώστε να το καταλάβουμε. Αλλά μάλλον είναι πιο περίπλοκο. Σαν να χρειάζεται ένα ταξίδι, για να καταλάβει κανείς, τι προσπαθεί να πει στον εαυτό του. Και όλα αυτά πολλές φορές με ένα τρόπο επίμονο, επαναλαμβανόμενο, καταναγκαστικό. Σαν να επαναλαμβάνεται η ίδια κατάσταση ξανά και ξανά. Μερικές φορές ζούμε την ζωή μας έτσι. Και μοιάζει να επαναλαμβάνεται εξαιτίας του τρόπου που αισθανόμαστε.

Μικρά μυστικά περιποίησης και ομορφιάς! !! Της Ηλιάνας Βολονάκη



Όταν κοκκινίζει η επιδερμίδα: Το πίτουρο είναι το ιδανικό, για τους ερεθισμούς που προκαλεί, η παγωνιά στην επιδερμίδα. Βράζουμε μια χούφτα πίτουρο σε ένα λίτρο νερό. Το στραγγίζουμε και το προσθέτουμε στο νερό της μπανιέρας.

Για τα κουρασμένα μάτια: Για να διώξουμε εύκολα και γρήγορα τα τυχόν σημάδια κόπωσης ή ερεθισμού από τα μάτια, τοποθετούμε πάνω τους δύο φακελάκια χαμομήλι σε μέτρια θερμοκρασία και παραμένουμε χαλαροί για πέντε λεπτά περίπου.

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Ακριβό μου σχολείο. Του Φώτη Βεζυργιαννίδη

Tα σχολεία που πήγα δεν υπάρχουν πια. Τα γκρέμισε η ανάπτυξη.

Ας το θέσω αλλιώς. Καταλαβαίνεις ότι μεγάλωσες όταν συνειδητοποιείς ότι τα σχολεία που φοίτησες έχουν γκρεμιστεί.

Το 8Ο Δημοτικό Σχολείο Νεαπόλεως ήταν ένα διόροφο σπίτι το οποίο νοίκιαζε ο Δήμος και το βάφτισε σχολείο. Η αυλή του δεν πρέπει να ξεπερνούσε τα δέκα μέτρα μήκος και τα πέντε σε πλάτος. Παρόλ’ αυτά ο μαραγκός της γειτονιάς όταν ήμουν στην έκτη είχε φτιάξει δύο ξύλινες μπασκέτες και αυτόματα η αυλή έγινε γήπεδο μπάσκετ εν έτει 1980, εφτά χρόνια πριν σηκώσει η Εθνική το Πανευρωπαϊκό.

Καπένσια, Το πορτοκαλί χωνάκι του καλοκαιριού. Του Γιάννη Δεληγεώργη

Η Καπένσια (Campsisradicans και αγγλιστί Trumpet Vine ή Trumpet Creeper) είναι πολυετής, φυλλοβόλος, αναρριχώμενος θάμνος.

Είναι ανθεκτικό φυτό και απαιτεί ελάχιστες φροντίδες. Είναι τόσο εύκολο φυτό που έχει διατυπωθεί η άποψη πως αν κάποιος δεν καταφέρει να φροντίσει και την Καπένσια είναι καλύτερα να εγκαταλείψει την κηπουρική οριστικά.

Αναπτύσσεται καλύτερα σε θέσεις με πλήρη ηλιοφάνεια. Μεγαλώνει και σε μερική σκιά αλλά έχει καλύτερη ανθοφορία στον ήλιο. 

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Λουΐζα,Ένα από τα πιο εύοσμα καλλωπιστικά (Του Ιωάννη Δεληγεώργη)

Η Λουίζα ή Λίπια ή και Λεμονόχορτο (αγγλιστί Lemon bee brush) είναι φυλλοβόλος θάμνος που εκτιμάται ιδιαίτερα για το έντονα αρωματικό, με οσμή λεμονιού όταν τριφτεί, φύλλωμά της.

Κατάγεται από τη νότια Αμερική και μεταφέρθηκε στην Ευρώπη τον 17ο αιώνα. Λέγεται ότι πήρε το όνομά της προς τιμήν της Μαρίας Λουΐζας (1748 - 1819) πριγκίπισσα της Πάρμας και αργότερα βασίλισσα της Ισπανίας.

Έλλειψη σιδήρου και πώς θα τον αντιμετωπίσετε, της Ηλιάνας Βολονάκη


Ο σίδηρος είναι σημαντικός για την καλή ισορροπία του οργανισμού. Πάνω από όλα, δίνει οξυγόνο στον εγκέφαλο και βοηθά στη μνήμη.

Για αυτό, δώστε σημασία στα σημάδια. Κούραση, έντονες ζαλάδες, κρύος ιδρώτας… θέλετε, να πίνετε αρκετό γάλα;

Μια γενική αίματος και ο γιατρός, θα δώσει την κατάλληλη αγωγή. Αλλά, μην ξεχνάτε να τρώτε σωστά. Σπανάκι, μοσχάρι, συκώτι, φρούτα, πουλερικά αλλά και πολλά λαχανικά.

Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

"Το Ακουντερόν", Της Ελένης

Ξεκίνησε να παίζει ακορντεόν στα 18. Ήταν καλή. Τα παράτησε γιατί μετά μπήκε στην Πάντειο και δούλευε 'στ' Αστέρια' για να τα βγάλει πέρα.

Α! Γνώρισε και τον Χορν εκεί! Κούκλος, λέει...
Πάντα άφραγκος αλλά πάντα με πουρμπουάρ για τα κορίτσια της γκαρνταρόμπας.

Πού χώρος για ακορντεόν. Τ' άφησε για αργότερα...

Αποφοίτησε με 'Λίαν Καλώς' απ' το Πανεπιστήμιο. Μετά μπήκε στη Τράπεζα... Παντρεύτηκε, έκανε τρία παιδιά.

ΟΝΕΙΡΟ ΘΕΡΙΝΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΗΜΕΡΑΣ, Της Μαρίνας Μάγκλαρη

οι γέφυρες φτιάχνονται για να ενώνουν αποστάσεις
οι γέφυρες αναδύονται εκεί όπου το βήμα είναι αδύνατο
οι γέφυρες γεννιούνται όταν οι δρόμοι είναι κλειστοί
κάτω από γέφυρες ζουν οι πεταμένοι από όλους, αυτοί που σέρνουν τη ζωή κλεισμένη μέσα σε μια σακούλα
 


καλοκαίρι του 2014
να είναι στα μισά του
και η ζέστη αφόρητη
και οι τεράστιες λεωφόροι αβάσταχτες, παραζαλισμένες 

Κυριακή, 2 Ιουλίου 2017

"Στη σκιά" , Της Ελένης Παλλέ

Η σκιά είναι σπουδαίο πράμα! Βλέπεις τα χρώματα πιο καθαρά από ότι στο φως.

Ο Μονέ την κυνηγούσε με τον καμβά στο χέρι. Να προλάβει να την αποτυπώσει... Κάτι θα ‘ξερε...

Ο φίλος μου ο Μπάμπης, ο φωτογράφος, μου ‘λεγε, "Όχι φλας στις φωτογραφίες!" Είχες δίκιο Μπάμπη! Λάμπει η σκιά!

Η σκιά επίσης έχει κι αυτή τη θολούρα...


Μ' αρέσει λίγο η θολούρα... γιατί αλλιώς με πιάνει εκείνο το πράμα που λέγεται 'σιγουριά' και που δε μπορώ καθόλου... Βαριέμαι!

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Γάλα και γαλακτοκομικά, Της Ιωάννας Καλυβά

Το γάλα και τα γαλακτοκομικά αποτελούνται από πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας και είναι μια από τις πιο πλούσιες πηγές ασβεστίου για τον οργανισμό, συνεισφέροντας έτσι θετικά στην υγεία των οστών, την επίτευξη της μέγιστης οστικής πυκνότητας κατά την παιδική και εφηβική ηλικία και την πρόληψη της οστεοπόρωσης στις μεγάλες ηλικίες. Διαθέτουν επίσης βιταμίνες όπως ριβοφλαβίνη (βιταμίνη Β2), βιταμίνη Β12, βιταμίνες Α και Dκαι ανόργανα στοιχεία, όπως κάλιο, μαγνήσιο, και ψευδάργυρο. Επίσης, περιέχουν κορεσμένα λιπαρά. Τα γαλακτοκομικά προϊόντα που είναι πλήρη σε λίπος, αποτελούν πηγές ρετινόλης (βιταμίνης Α) και σε μικρότερο βαθμό άλλων λιποδιαλυτών βιταμινών (Hjartåkeretal., 2002).

Παρά την ευεργετική συνεισφορά των γαλακτοκομικών προϊόντων στην υγεία, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που έχουν αλλεργία στη λακτόζη (η λακτόζη είναι ένα σάκχαρο που βρίσκεται στο γάλα και στα υπόλοιπα γαλακτοκομικά προϊόντα), και τους προκαλείται πρήξιμο στην κοιλιά.

Τηγανητές πατάτες φούρνου!, Της Ηλιάνας Βολονάκη

Γνωρίζετε τις πατάτες φούρνου, σωστά; Καθώς και τις τηγανητές πατάτες! Να, μια εύκολη λύση, αλλά και γρήγορη.  Τηγανητές πατάτες φούρνου!

Θα ξετρελαθείτε και εκτός αυτού, ένα υγιεινό σνακ για τα παιδιά αλλά και για να τα ξεγελάσετε!

Για αυτή τη συνταγή, λοιπόν, κάνουμε τα εξής:

Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

Πορτουλάκα, Ένα πολύχρωμο, καλοκαιρινό χαλάκι, (Του Γιάννη Δεληγεώργη)

Η Πορτουλάκα ή Νυχάκι (Portulaca grandi flora) είναι ετήσια, χαμηλή πόα που κατάγεται από τη Βραζιλία. Τα φύλλα της είναι σαρκώδη και μοιάζουν με παχύφυτου.

Στα αγγλικά είναι γνωστή ως Moss-Rose Purslane ή και ως Moss Rose.

Είναι φυτό συγγενές βοτανικά με τη γλιστρίδα (Portulaca oleracea).

Η Πορτουλάκα δεν χρειάζεται πολλές φροντίδες. Της αρέσει η ζέστη και η μειωμένη υγρασία.

Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Ο ΛΑΓΟΣ ΚΑΙ Η ΧΕΛΩΝΑ, Του Γιάννη Δεληγεώργη (ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ)

Ο ομώνυμος μύθος του Αισώπου είναι γνωστός: ο λαγός και η χελώνα ξεκινούν έναν αγώνα δρόμου. Ο λαγός προπορεύεται εύκολα αλλά εντελώς σίγουρος για τη νίκη του, την πέφτει για έναν υπνάκο. Η χελώνα συνεχίζει σταθερά στο δρόμο της. Όταν ο λαγός ξυπνά μετά από ώρες, η χελώνα έχει σχεδόν φτάσει στον τερματισμό. Όσο γρήγορα κι αν τρέξει πια ο λαγός δεν καταφέρνει να περάσει τη χελώνα που τερματίζει πρώτη.

Ας πάρουμε τα πράγματα με βάση την ξερή λογική: είναι ποτέ δυνατόν μια χελώνα να νικήσει σε αγώνα δρόμου έναν λαγό; Η απάντηση για κάθε νουνεχή άνθρωπο είναι μόνο μία: ΟΧΙ. Δεν είναι δυνατόν σε καμία περίπτωση η αργή χελώνα να νικήσει τον ταχύτατο λαγό.

Κινητικά Προβλήματα με Καταφατική Απάθεια, Του Φώτη Βεζυργιαννίδη


Γράφω και γράφω και γράφω τόσο καιρό και νομίζω ότι πρόκειται για κείμενα που είναι μια ψυχοθεραπεία και τίποτα περισσότερο.

Μήπως και που τα διαβάζεις ρε φιλαράκι γίνεται κάτι; Δηλαδή αφού τα γράφω γνωρίζοντας ότι τίποτα δεν πρόκειται να προκαλέσουν γιατί δηλαδή εσύ να κάνεις κάτι;

Στο φινάλε, οι μισοί γράφουν και όλοι μαζί διαβάζουμε πράγματα που υποψιαζόμαστε ότι μας αρέσουν και συμφωνούμε, αλλιώς γυρνάμε σελίδα ή κουνάμε το ποντίκι παρακάτω. Συμφωνούμε και αράζουμε. Καταφατική Απάθεια. Και γω απ’ αυτό πάσχω.

Τρίτη, 6 Ιουνίου 2017

Δευτέρα, 5 Ιουνίου 2017

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΜΠΑΡΙΣΤΑ ΜΕ ΤΟ ΜΟΥΣΤΑΚΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΛΛΙ ΠΟΥ ΣΤΡΩΝΕΙ, του Φώτη Βεζυργιαννίδη.

Να ‘ξερες τι πεθύμησα ρε καρντάση... Πεθύμησα έναν ελληνικό διπλό μες το μπακιρένιο το καφεμπρίκι και μ’ ένα ποτήρι δροσερό νερό. Κι ένα πιατάκι με γλυκό του κουταλιού. Κι όλα αυτά αν γίνεται κάτω απ΄τη μουριά στο τρίγωνο εκεί στην πολίχνη. Κι ας περνάνε τα ΙΧ και τα αστικά του ΟΑΣΘ, τα αστικά που τώρα τελευταία κάναμε μαύρα μάτια για να τα διούμε που ‘λεγε κι η γιαγιά μου.

Εντάξει, δε λέω γουστάρω και τα φρέντα τα λατινικά και τα καπουτσίνα με τις πλούσιες κρέμες. Κι ο φραπές δε λέω, καλός είναι.

Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2017

"Αγαπημένε γήινε", της Ελένης Παλλέ

Αγαπημένε γήινε, Πόσο θα θελα να κάνω τσουλήθρα... Μου ‘ρθε στο νου εχθές καθώς περνούσα από μια παιδική χαρά. Δε μπορώ να κάνω τσουλήθρα πια, αλλά, ξέρεις πώς είναι τώρα, ποτέ δε βαριέσαι να ονειρεύεσαι.

Ίσως κι εσύ κάποτε να 'θελες να γίνεις αστροναύτης και μάλλον δεν τα κατάφερες.

Πλάκα, πλάκα ωραία φάση να 'σαι αστροναύτης! Αν ήμασταν κι οι δυο θα μπορούσαμε να αιωρούμαστε στο κενό μαζί και να κοιτάμε τη γη από ψηλά. Μπορεί και να χορεύαμε. Έχω καιρό...