Κυριακή, 29 Απριλίου 2018

Oδός Λαγκαδά με Δαβάκη (Μαγαζί-γωνία), (Του Φώτη Βεζυργιαννίδη)


Στις 8 Μαρτίου ο Αλέξης Τσίπρας μέσα από ένα παλιό οίκημα του στρατοπέδου Παύλου Μελά, ανάμεσα σε εκλεγμένους υπουργούς, δημάρχους, δημοτικούς σύμβουλους γραβατωμένους και μη και απλό λαουτζίκο, ανακοίνωσε την οριστική παράδοση του πρώην στρατοπέδου στην διάθεση του Δήμου για την δημιουργία μεγάλου Mητροπολιτικού Πάρκου.

Σ’ εκείνη τη φιέστα ήταν όλα τα κανάλια και τα ραδιόφωνα Θεσσαλονίκης  και περιχώρων και μερικά εθνικής εμβέλειας για να μην τα πω αθηνέζικα.

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΕΝΙΑ ΜΟΥ... (Της Μαρίνας Μάγκλαρη)

«Όσα άστρα είν’ στον ουρανό
μαργαριταρένια μου
και λάμπουν ένα ένα
τόσες φορές τα μάτια μου
μαργαριταρένια μου
δακρύσανε για σένα
άιντε καλέ μάνα
αγάπα με κι εμένα
Δεν είσαι μάνας γέννημα
μαργαριταρένια μου
ούτε θεό φοβάσαι
άιντε καλέ μάνα
αγάπα με κι εμένα» ***


δεν είχες κλείσει τα οκτώ όταν σου είπανε πως έφυγε για πάντα

Κυριακή, 28 Ιανουαρίου 2018

Γεμιστά μανιτάρια φούρνου με κρεμμώδες τυρί, λαχανικά και προσούτο. (Του Γιώργου Μπαρμπατσούλη)


Αυτά είναι τα καλύτερα γεμιστά μανιτάρια φούρνου που δοκιμάσατε ποτέ!


Υλικά: Για τα μανιτάρια.

1 συσκευασία μανιτάρια γίγας. (4-5 τεμάχια).


1 κρασοπότηρο λευκό κρασί.

ΤΟ ΚΟΨΙΜΟ....

ΠΗΓΗ: www.xaxa.gr

«Προσοχή! Το πάτωμα γλιστράει από/σε αληθινές σχέσεις!!!» (Μαρίνα Μάγκλαρη)

Θυμάμαι έναν έφηβο κάποτε, έναν όμορφο, έξυπνο έφηβο, που είχε πολλά κανείς να πει μαζί του, να γελάσει, να μη βαρεθεί ούτε στιγμή. Θυμάμαι την έντονη διαφωνία μας, εγώ να του προτείνω να μπει σε μια ομάδα, μαζί με άλλους εφήβους κι εκείνος ν’ αρνείται πεισματικά κάθε φορά και να στρέφει εντέχνως τη συζήτηση στην αγαπημένη του ασχολία, το καθάρισμα του σπιτιού. Μιλούσε με λατρεία σχεδόν για σφουγγαρόπανα, καθαριστικά, κουβάδες. Αράδιαζε ανατριχιαστικές λεπτομέρειες καθαρισμού απίθανων

Τετάρτη, 24 Ιανουαρίου 2018

‘’ΔΩΔΕΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΗΜΑ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ’’ Του Ιορδάνη Κουμασίδη

‘’Δώδεκα γραμματόσημα στον τοίχο’’ του Ιορδάνη Κουμασίδη. Όσες και οι επιστολές. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ. Ξεκινούν άνοιξη. Απρίλης ο μήνας, το έτος απροσδιόριστο. Ο αποστολέας, υπογράφει ‘’Εγώ’’, και ‘’κατοικεί’’ σε ένα μικρό νησάκι στον ωκεανό. Παραλήπτης μια δεσποινίδα εκ Παρισίων, η Ροζαλί Μεντώ.

Τι είναι η αλληλογραφία μεταξύ αγνώστων; Έχουν βρεθεί δια ζώσης αυτοί οι δύο άνθρωποι; Αν όχι, θα βρεθούν; Αν δεν έχουν συναντηθεί, πώς προέκυψε να αλληλογραφούν; Δεν θα μάθουμε ποτέ… Ο Ιορδάνης Κουμασίδης δεν μας αποκαλύπτει, πότε, πού, αν και πώς γνωρίστηκαν. Νύξεις μόνο…

Υπομονή, Ο Κάκτος των Χριστουγέννων. (Του Γιάννη Δεληγεώργη)



Η Υπομονή ή Κάκτος των Χριστουγέννων είναι πολυετής κάκτος που κατάγεται από τη Βραζιλία.

To λατινικό της όνομα είναι Schlumbergera truncate και της έχει δοθεί προς τιμήν του Γάλλου συλλέκτη φυτών Frederic Schlumberger.

Στη φύση συχνά μεγαλώνει ως επίφυτο ή επίλιθο (φυτά που αναπτύσσονται μέσα σε ρωγμές βράχων) σε υψόμετρα από 1.000 έως 1.700 μέτρα.

Δευτέρα, 22 Ιανουαρίου 2018

ΚΕΦΙΡ. (Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΑΛΥΒΑ)

Το κεφίρ ή κεφίρι (προερχόμενο από τον Καύκασο και το Θιβέτ) αποτελεί ένα σύνθετο συμβιωτικό μίγμα μικροοργανισμών και καταναλώνεται εδώ και πολλούς αιώνες από τους γηγενείς λαούς των χωρών του Καυκάσου και της Μέσης Ανατολής. Αποτελεί γάλα που έχει υποστεί ζύμωση και παράγεται από σπόρους που αποτελούνται από ένα συγκεκριμένο και περίπλοκο μείγμα βακτηρίων και ζυμών που ζουν σε συμβιωτική συσχέτιση.

Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

Ένας λόγος για να τρέχεις… (Του Φώτη Βεζυργιαννίδη)

Μετά από μια μεγάλη και επίπονη προετοιμασία έρχεται ο αγώνας. Όσο πιο μεγάλος είναι ο αγώνας τόσο πιο πιο μεγάλη και επίπονη είναι και η προετοιμασία.

Αν προετοιμάζεσαι για πέντε χιλιόμετρα δυναμικού βαδίσματος, η προετοιμασία θα είναι ήπια και σύντομη εκτός αν δουλεύεις τριάντα χρόνια ταμίας σε σουβλατζίδικο ή είσαι οδηγός στη διανομή  μεγάλου εργαστηρίου ζαχαροπλαστικής.

Για τις φάσεις και τις φράσεις. (Της Ελένης Παλλέ)

Αγαπητέ Δημήτρη, Χθες μόλις, είδα τυχαία μια παλιά φωτογραφία σου. Το "βλεμματάκι" σου έβγαζε φλόγες. Σκεφτόμουνα πόσο σπουδαίο είναι να φέγγει φλόγα στο βλέμμα των ανθρώπων. Αν υπάρχει κάτι που έχει σημασία ίσως να 'ναι καταρχήν αυτό!

Είχα λοιπόν στο νου μου ΤΗΝ πιο σπουδαία φράση... αυτήν, που την ώρα που πας να την ξεστομίσεις, σε προλαβαίνει εκείνος ο άγνωστος διπλανός σου και λέει ακριβώς αυτό που θα ‘θελες να πεις εσύ. Και σε προλαβαίνει κάτι κλάσματα δευτερολέπτου πριν...

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Φυσαλίδα /Το φως απ’ την ανατολή, του Γιάννη Δεληγεώργη

Η Φυσαλίδα ή Κινέζικο Φαναράκι (Physalis alkekengi) είναι πολυετή πόα που κατάγεται από τροπικές και υποτροπικές περιοχές.

Άλλα γνωστά της ονόματα στα αγγλικά εκτός από Chinese Lantern είναι Bladder Cherry και Winter Cherry.

Στη νότια Ευρώπη είναι πια αυτοφυής. Εμφανίζει ανθεκτικότητα στο κρύο, όχι όμως και στον παγετό.

Χρειάζεται θέσεις με πλήρη ηλιοφάνεια, ωστόσο το καλοκαίρι έχει ανάγκη κάποιας προστασίας από τον καυτό ήλιο του μεσημεριού.

Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ... Της Πάολας Κουζή

Σαν σήμερα θα έκλεινες τα 72 μπαμπά.
Πέντε χρόνια πέρασαν που αντί να σβήνεις εσύ κεριά στα ανάβω εγώ αυτή την ημέρα.
 Μεγάλωσα και εγώ μπαμπά,, 32 έγινα. Όταν όμως νιώθω την απουσία σου ξαναγίνομαι μικρό κοριτσάκι. Αρχίδια λέω μεγάλωσα, θέλω τον μπαμπά μου.

Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

Κάγκελα παντού. Του Φώτη Βεζυργιαννίδη

Κάνοντας βόλτα το Σαββατόβραδο στην παραλία της Θεσσαλονίκης, μέσα στην τουριστική περίοδο ανάμεσα στους σαλονικιούς, τους Έλληνες τουρίστες και τους ξένους τουρίστες, βλέπεις τους Σύρους πρόσφυγες να μοιράζονται το ίδιο πλακόστρωτο, το ίδιο φεγγαρόφωτο, την ίδια μπόχα του Θερμαϊκού και φυσικά τις ίδιες λιχουδιές των μικροπωλητών της παραλίας.

Το μυαλό σου θέλοντας και μη, σε πάει πίσω στις δύσκολες μέρες του πρόχειρου τεντομαχαλά της Ειδομένης, τότε που χιλιάδες πρόσφυγες περίμεναν να ανοίξουν τα σύνορα και να πάρουν το δρόμο για την κεντρική Ευρώπη, δρόμο προς την πρόοδο και την ευημερία.

Ο Freud και το A Game of Thrones. Του Γιάννη Δεληγεώργη

Διαβάζοντας το ομώνυμο έργο του George R.R. Martin και με αφορμή τη φιλία δύο βασικών χαρακτήρων του πρώτου μέρους, του Eddard Stark και τον Robert Baratheon οδηγήθηκα σε κάποιες σχετικές σκέψεις.

Από την αρχή βλέπουμε πως ανάμεσα στους δυο άρχοντες ο Eddard είναι η φωνή της λογικής, μετρημένος, με προσήλωση στους κανόνες και στα πρέπει, προσπαθεί όσο είναι δυνατόν να καλμάρει τον παρορμητικό Robert και να τον ωθήσει να σκεφτεί λογικά. Ο βασιλιάς πάλι είναι ακριβώς ο αντίθετος χαρακτήρας από ότι ο βόρειος φίλος του: έντονα παθιασμένος με ό,τι κάνει, ορμητικός και παράφορος. Από εκείνους τους τύπους που περηφανεύονται πως η υπομονή δεν είναι ανάμεσα στις αρετές τους. Μέγιστος φαγάς (κάπως έτσι έχε αποκτήσει μια τεράστια κοιλιά), πότης και γυναικάς που έχει γεμίζει τον τόπο με νόθα παιδιά, έχει καταντήσει από περίφημος πολεμιστής σε ένα παρηκμασμένο βασιλιά που δεν ενδιαφέρεται να κυβερνήσει αλλά μόνο για το πώς θα απολαύσει όσο πιο πολύ μπορεί τα οφέλη της εξουσίας του.

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

TAKE AWAY LIFE… Της Μαρίνας Μάγκλαρη

Θυμάσαι καμιά φορά εκείνον τον χρόνο που δεν τελείωνε ποτέ;
Εκείνον τον χρόνο της παιδικής ηλικίας, με τα ατελείωτα καλοκαίρια, τους άχρονους χειμώνες σε σχολικές τάξεις πλήξης, τα διαλείμματα που χωρούσαν αμέτρητα παιχνίδια;
Τι έγινε μετά;
Κάποιος πείραξε τα ρολόγια, δεν υπάρχει άλλη εξήγηση. Ή είναι πειραγμένο το πρόγραμμα πλοήγησης σε ενήλικους ιστότοπους

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

Δεν είναι αυτό που νομίζεις…. Του Κωνσταντίνου Δαφνά.

Αυτό που νιώθουμε είναι πάντα σχετικό με αυτό που φαίνεται; Συμβαίνουν πράγματα στην καθημερινότητα μας, στις σχέσεις μας με τους άλλους και αναρωτιόμαστε, γιατί ένιωσα έτσι τώρα;  Σαν κάποια περίεργα πράγματα να λειτουργούν στο μυαλό μας. Χωρίς την άδειά μας. Σαν ένα μήνυμα από το παρελθόν, ότι κάτι συμβαίνει. Τι να ‘ναι άραγε; Θα ήταν ωραίο, να έχουμε ένα μυστικό δακτυλίδι αποκωδικοποίησης, ώστε να το καταλάβουμε. Αλλά μάλλον είναι πιο περίπλοκο. Σαν να χρειάζεται ένα ταξίδι, για να καταλάβει κανείς, τι προσπαθεί να πει στον εαυτό του. Και όλα αυτά πολλές φορές με ένα τρόπο επίμονο, επαναλαμβανόμενο, καταναγκαστικό. Σαν να επαναλαμβάνεται η ίδια κατάσταση ξανά και ξανά. Μερικές φορές ζούμε την ζωή μας έτσι. Και μοιάζει να επαναλαμβάνεται εξαιτίας του τρόπου που αισθανόμαστε.

Μικρά μυστικά περιποίησης και ομορφιάς! !! Της Ηλιάνας Βολονάκη



Όταν κοκκινίζει η επιδερμίδα: Το πίτουρο είναι το ιδανικό, για τους ερεθισμούς που προκαλεί, η παγωνιά στην επιδερμίδα. Βράζουμε μια χούφτα πίτουρο σε ένα λίτρο νερό. Το στραγγίζουμε και το προσθέτουμε στο νερό της μπανιέρας.

Για τα κουρασμένα μάτια: Για να διώξουμε εύκολα και γρήγορα τα τυχόν σημάδια κόπωσης ή ερεθισμού από τα μάτια, τοποθετούμε πάνω τους δύο φακελάκια χαμομήλι σε μέτρια θερμοκρασία και παραμένουμε χαλαροί για πέντε λεπτά περίπου.

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Ακριβό μου σχολείο. Του Φώτη Βεζυργιαννίδη

Tα σχολεία που πήγα δεν υπάρχουν πια. Τα γκρέμισε η ανάπτυξη.

Ας το θέσω αλλιώς. Καταλαβαίνεις ότι μεγάλωσες όταν συνειδητοποιείς ότι τα σχολεία που φοίτησες έχουν γκρεμιστεί.

Το 8Ο Δημοτικό Σχολείο Νεαπόλεως ήταν ένα διόροφο σπίτι το οποίο νοίκιαζε ο Δήμος και το βάφτισε σχολείο. Η αυλή του δεν πρέπει να ξεπερνούσε τα δέκα μέτρα μήκος και τα πέντε σε πλάτος. Παρόλ’ αυτά ο μαραγκός της γειτονιάς όταν ήμουν στην έκτη είχε φτιάξει δύο ξύλινες μπασκέτες και αυτόματα η αυλή έγινε γήπεδο μπάσκετ εν έτει 1980, εφτά χρόνια πριν σηκώσει η Εθνική το Πανευρωπαϊκό.

Καπένσια, Το πορτοκαλί χωνάκι του καλοκαιριού. Του Γιάννη Δεληγεώργη

Η Καπένσια (Campsisradicans και αγγλιστί Trumpet Vine ή Trumpet Creeper) είναι πολυετής, φυλλοβόλος, αναρριχώμενος θάμνος.

Είναι ανθεκτικό φυτό και απαιτεί ελάχιστες φροντίδες. Είναι τόσο εύκολο φυτό που έχει διατυπωθεί η άποψη πως αν κάποιος δεν καταφέρει να φροντίσει και την Καπένσια είναι καλύτερα να εγκαταλείψει την κηπουρική οριστικά.

Αναπτύσσεται καλύτερα σε θέσεις με πλήρη ηλιοφάνεια. Μεγαλώνει και σε μερική σκιά αλλά έχει καλύτερη ανθοφορία στον ήλιο. 

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Λουΐζα,Ένα από τα πιο εύοσμα καλλωπιστικά (Του Ιωάννη Δεληγεώργη)

Η Λουίζα ή Λίπια ή και Λεμονόχορτο (αγγλιστί Lemon bee brush) είναι φυλλοβόλος θάμνος που εκτιμάται ιδιαίτερα για το έντονα αρωματικό, με οσμή λεμονιού όταν τριφτεί, φύλλωμά της.

Κατάγεται από τη νότια Αμερική και μεταφέρθηκε στην Ευρώπη τον 17ο αιώνα. Λέγεται ότι πήρε το όνομά της προς τιμήν της Μαρίας Λουΐζας (1748 - 1819) πριγκίπισσα της Πάρμας και αργότερα βασίλισσα της Ισπανίας.